پیام دین
وبلاگ ما را به کسانی که دوستشان دارید معرفی کنید...
درباره وبلاگ


اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

مدیر وبلاگ : محمد سیه پوش
نویسندگان
نظرسنجی
بازدید کننده محترم: لطفاً نظر خود را راجع به این وبلاگ با انتخاب یکی از گزینه های زیر برای ما ارسال کنید. با تشکر









سه شنبه 29 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش
حلول ماه شریف رجب، ماه تجلّی رحمت خاصه الهی بر همه مسلمانان مبارک باد.
اعراب جاهلی قبل از اسلام که همیشه درگیر جنگ و خونریزی بودند، چهار ماه از ماه های سال را حرام اعلام کردند تا به امور شخصی خود بپردازند و یکی از این ماه های حرام، ماه رجب است.
مردم در این ماه با عظمت، فرصتی برای رسیدگی به امور باطنی و معنوی و اصلاح آخرت خویش پیدا می کنند. به همین خاطر مستحب است خطاب به هلال ماه رجب بگویند: «أللَّهُمَّ أَهِلَّهُ علَیْنَا بِالأَمْنِ والإِیمَانِ، وَالسَّلامَةِ والإِسْلامِ؛(1) خدایا این ماه را بر ما  به ایمنى و ایمان و سلامت و اسلام نو كن
از مجموع ادعیه و اعمال این ماه چنین بر می آید که اگر کسی موفق به انجام آن ها شود، این فرصت ویژه نصیبش می شود تا به مراتب عالی توحید و مقام ولایت راه پیدا کند، زیرا ماه رجب، «ماه امیرالمومنین علی (علیه السلام) است و ایشان در حدیثی فرمودند: «شهرُ رمضانَ شهرُالله و شعبانُ شهرُ رسول الله و رجبٌ شهری؛(2) رمضان ماه خداست و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.»
به همین خاطر است که اهل معرفت، از بدو ورود به ماه رجب، خود را آماده ورود به ماه شعبان و سپس ماه مبارک رمضان می نمودند تا بتوانند شب عظیم قدر را درک کنند.

پی نوشت:
1. إقبال الأعمال (ط. دارالکتب الاسلامیة، 1409 ه.ق) ج 1، ص 17.
2. وسائل الشیعه، ج 10، ص 493.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 29 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


فرارسیدن سال نو و بهار طبیعت بر همگان مبارک.

همۀ ما بهترین خاطرات خودمان را با لحظات تحویل سال، گره زده ایم. این لحظه برای ایرانی ها، لحظه با شکوه و مهمی است، چرا که آغاز حیات دوباره زمین است.

میل به حیات در درون انسان به شدت فعال و خاموش نشدنی است. امیرالمومنین علی (علیه السلام) فرمودند: «اعلَمُوا أنّهُ لیسَ مِن شیءٍ إلاّ و یَكادُ صاحِبُهُ یَشبَعُ مِنهُ و یَمَلُّهُ، إلاّ الحَیاةَ فإنّهُ لا یَجِدُ فی المَوتِ راحَةً، و إنّما ذلكَ بمَنزِلَةِ الحِكمَةِ التی هِی حَیاةٌ للقَلبِ المَیِّتِ، و بَصَرٌ لِلعَینِ العَمیاءِ، و سَمعٌ للاُذُنِ الصَمّاءِ؛(1) بدانید كه هیچ چیز نیست جز این كه دارنده اش از آن سیر و خسته مى شود مگر زندگى، زیرا كه او در مرگ آسودگى نمى بیند. زندگى، در حقیقت، همانند حكمت است كه حیات بخش دل مرده، بینا كننده چشم كور و شنوا كننده گوش كر است.»

با اینکه همه چیز روزی از چشم آدمی خواهد افتاد اما یک موضوع از این قاعده مستثنی است که همان حیات است. مزه حیات، هیچ گاه از بین می رود حتی در زمان پیری.

اما باید دانست که معنای واقعی حیات جز این نیست که خداوند متعال مؤمنى را که عمل صالح انجام دهد، به حیات جدیدى غیر آن حیاتى که به دیگران نیز داده زنده مى کند و این چنین انسانى در نفس خود لذت و سرورى درک مى کند که نمى توان اندازه اش را معین کرد و نمى توان گات که چگونه است.


پی نوشت:

نهج البلاغه، خطبه 133.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 28 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


میلاد امام محمد باقر (علیه السلام) بر عموم شیعیان مبارک باد.

امام محمد باقر (علیه السلام) فرمودند: «إنَّمَا شیعَةُ عَلیٍ بَرَكَةٌ عَلی مَن جاوَرُوا سِلمٌ لمَن خَالَطوُا؛ شیعیان علی (علیه السلام) بركت همسایه و مایه صلح و صفا با معاشران هستند.»

شیعه کسی است که آداب همسایگی را به خوبی به جا می آورد، دارای حسن مجاورت است، محیطی آرام در عالم همسایگی ایجاد می کند و در مواقع نیاز به داد همسایه می رسد و به سان باران پر از خیر بهار، مایه برکت همسایه است.


پی نوشت:

تحف العقول، ص 310.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 27 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


تفکر عامّه مردم این است که فکر می کنند آتش جهنم فقط برای کافران و مشرکان است، غافل از اینکه در قرآن گروه‌های دیگری نیز اهل آتش معرفی شده اند. یکی از این گروه‌ها، مسرفین هستند یعنی کسانی که اسراف می کنند.

اسراف کنندگان، نعمت های الهی را با ریخت و پاش و زیاده‌روی در مصرف و یا استفاده‌ نادرست، ضایع و تباه می‌کنند، لذا از نظر قرآن کریم این دسته از افراد هم اهل آتش‌ معرفی شده اند: «أنَّ الْمُسْرِفِینَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ؛ اسراف‌کاران اهل آتش جهنم اند.»

مسرفین در پیشگاه خداوند هیچ جایگاهی نداشته و محبوب او واقع نمی شوند. قرآن کریم فرمود: «و لَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ؛ اسراف نکنید، زیرا خداوند اسراف‌کاران را دوست ندارد.»

این هشدار را جدّی بگیریم که اسراف گناه بزرگی است و از این روی، بایستی نعمت های الهی را درست و بجا و به اندازه‌ نیاز مصرف کنیم.


پی نوشت:

سوره غافر، آیه 43.

سوره انعام، آیه 141.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 26 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

از ضرورى ‏ترین كارها در زندگى هر انسان موفق، داشتن برنامه ‏ریزى و اولویت بندى در كارهاست. اهمیت این امر تا آن جا است که نبودش سبب به هم ریختگی کارها و خارج شدن زندگی از حالت طبیعی خواهد شد.

امام على (علیه السلام) درباره این امر می فرماید: «مَنِ اشْتَغَلَ بِغَیْرِالْمُهِمِّ ضَیَّعَ الأَهَمَّ؛(1) هر كس به آنچه مهم نیست بپردازد، كار مهم‏تر را تباه ساخته است!

اولویت بندی در کارها یکی از روش ‏ها و نكات اصلی در مدیریت است كه انسان را در رسیدن به هدف و بهره‏ گیرى از امكانات، به موفق‏یت نزدیک مى ‏سازد. کسی که وقت خود را صرف كارهاى كم اهمیت یا غیر ضرورى می كند، در آینده بیش از دیگران حسرت این غفلت‏ ها را خواهد خورد و آن زمان است که دیگر فرصت جبران برایش باقی نخواهد ماند.


پی نوشت:

غررالحكم، ج 2، ص 330.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 25 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از مسائلی که انسان باید هنگام تفریح یا مسافرت مد نظر داشته باشد، مسئله حفظ دینداری و  اهمیت به نماز و جلوگیری از ضایع شدن آن است.
امیر المومنین علی (علیه السلام) فرمودند: «لَا یَخْرُجِ الرَّجُلُ فِی سَفَرٍ یَخَافُ مِنْهُ عَلَى دِینِهِ وَ صَلَاتِهِ؛(1) انسان نباید به سفری برود که ترس آن دارد به دین یا نمازش لطمه وارد شود.»
مسافرت به خودی خود امری مطلوب و مورد تاکید اسلام است و در قرآن و روایات اهل بیت (علیهم السلام) نسبت به آن توصیه زیادی شده است، اما این روزها که تب مسافرت داغ است، مسافران باید دقت کنند که سفر مانع نماز و دینداری آن ها نشود، زیرا مسافرتی که بخواهد به دین انسان و یا نماز او صدمه وارد کند و سبب
تضییع و ترک نماز گردد، به هیچ عنوان توصیه نمی شود.

پی نوشت:
1. وسائل الشیعه، جلد 11، صفحه 344.

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 24 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


همیشه آخرین پنج شنبه سال ما را به یاد درگذشتگان می اندازد و بهانه ای می شود تا یک بار دیگر خود را بر سر خانه ابدی آن ها حاضر کرده و یک عمر خاطره در کنار هم بودن را در ذهنمان مرور کنیم.

امام علی (علیه السلام) فرمودند: «زُورُوا مَوتاكُم فإنّهُم یَفرَحُونَ بِزِیارَتِكُم و لْیَطلُبِ الرَّجُلُ حاجَتَهُ عِندَ قَبرِ أبیهِ و اُمِّهِ بعدَ ما یَدعُو لَهُما؛(1) اموات خود را زیارت كنید، زیرا آنان از دیدار شما خوشحال مى شوند، انسان باید بعد از آن كه بر سر قبر پدر و مادر خود برایشان دعا كرد حاجت خود را (از خدا) بخواهد

امام صادق (علیه السلام) در پاسخ به این سوال که آیا حاضر شدن بر سر قبر پدر و مادر و خویشاوند و غریبه سودى دارد؟ فرمودند: «نَعَم إنّ ذلک یَدخُلُ علَیهِ كما یَدخُلُ عَلى أحَدِكُم الهَدِیَّةُ، یَفرَحُ بِها؛(2) آرى، همان طور كه اگر به یكى از شما هدیه اى داده شود خوشحال مى گردد، مرده نیز از كار شما خوشحال مى شود

البته برای بعضی ها این وظیفه سنگین تر خواهد بود، چرا که در طول حیات پدر و مادر به طور شایسته ای عمل نکردند و اکنون که آن ها از دنیا رفته اند فرصت خوبی است تا با بسیاری از کارها از جمله زیارت قبرشان آن ها را خوشحال کنند.


پی نوشت:
خصال، ص 618، ح 10.
بحار الأنوار، ج 102،  ص 296،  ح 6.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 23 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


گره گشایی و خدمت به خلق خدا همیشه مورد تأکید اسلام بوده است. اهمیت این مسئله به اندازه ای زیاد است که تنها برآوردن یک حاجت انسان نیازمند و باز کردن گره از کار او برابر با یک عمر عبادت محسوب می شود و چنین انسانی قطعاً محبوب پروردگار خواهد بود.

پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله) درباره خدمت به مردم فرمودند: «مَن قضی لأخیهِ المُؤمِنِ حاجَةً كانَ كَمَن عَبَدَ اللَّهَ دَهرَهُ؛(1) كسی كه حاجت برادر مؤمن خود را برآورده سازد، مانند كسی است كه عمر خود را به عبادت گذرانده باشد

امام رضا (علیه السلام) نیز فرمودند: «مَن فَرَّجَ عَن مُؤمِنٍ فَرَّجَ اللَّهُ عَن قَلبِهِ یَومَ القِیامَةِ(2) هر كس از مؤمنى گره بگشاید، خداوند در روز رستاخیز، از دل وى گره خواهد گشود

برآوردن حاجت دیگران و باز نمودن گره از کار آن ها، بهترین معامله ای است که انسان می تواند با خدای خودش داشته باشد، به شرط آنکه به موقع و بدون هیچ منّتی واقع شود.


پی نوشت:
1. أمالی شیخ طوسی، ص 481.
2. اصول کافی، ج 2، ص 200.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 22 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) درباره ارزش و مقام شهید فرمودند: «فَوْقَ كُلِّ ذى بِرٍّ بِرٌّ حَتّى یُقْتَلَ فى سَبیلِ اللّهِ فَاذِا قُتِلَ فى سَبیلِ اللّهِ فَلَیْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ؛ بالاتر از هركارى خیرى، خیر و نیكى دیگرى است تا آنكه فردى در راه خدا كشته شود، و بالاتر از كشته شدن در راه خدا خیر و نیكى نیست.»

وسائل الشیعه، ج 11، ص 10، حدیث 21.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 21 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از عادت های بدی که متاسفانه این روزها خیلی شایع شده است، مسئله پرخوری است که در روایات ما نیز به شدت از آن نهی شده است.

پیامبر اکرم (صلّی اللّه علیه و آله و سلّم» درباره مضرات پرخوری فرمودند: «إیّاكُمْ و البِطْنَةَ فَإنَّهاَ مَفْسَدةٌ لِلبَدَنِ وَ مُورِثَةٌ للسُّقْمِ وَ مَكْسَلَة عَنِ العِبَادَةِ؛(1) از زیاد خوردن بپرهیزید، زیرا پرخوری بدن را فاسد و بیماری بر جای می گذارد و نشاط عبادت را می گیرد.»

امام علی (علیه السلام) نیز فرمودند: «مَن زادَ شِبَعُهُ كَظَّتهُ البِطنَةُ، مَن كَظَّتهُ البِطنَةُ حَجَبَتهُ عَنِ الفِطنَةِ؛(2) آن كه سیرى اش افزون شود، سنگینى پرخورى بر او غلبه مى كند و هر كس سنگینى پرخورى بر او غلبه كند، مانع تیزفهمى اش مى گردد.» ایشان در حدیثی دیگر پرخوری را عامل بوی بد دهان دانسته و فرمودند: «كَثْرَةُ الأكْلِ تُذَفِّرُ؛(3) پرخورى، دهان را بدبو مى كند.

بنابراین برای داشتن بدنی سالم، عبادتی لذت بخش، روحیه ای شاد، ذهنی قوی و رابطه اجتماعی پررنگ باید به این نکات توجه کنیم و در رفتار خویش به خصوص رفع پرخوری تجدید نظر نماییم.


پی نوشت:

1. بحار الأنوار، ج 66، ص 338، ح 35.

2. غرر الحكم : ح 8458 و 8459.

3. همان، ح 7121.





نوع مطلب :
برچسب ها : پرخوری،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 20 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش


از ویژگی های بارز اخلاقی و صفات پسندیده، عفو و گذشت نسبت به خطا و اشتباهات دیگران است. اسلام که سراسر دین رحمت و مهربانی است و پیامبرش منادی رحمت، همیشه بر عفو گذشت تاکید بسیار داشته است.

جبرئیل در بیان یکی از آیات قرآن که درباره عفو نازل شده بود به پیامبر اعظم (صلى الله علیه و آله) عرض کرد: «اِنَّ اللهَ سَیَاْمُرُکَ اَنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَکَ وَ تُعْطِیَ مَنْ حَرَمَکَ وَ تَصِلَ مَنْ قَطَعَکَ؛(1) خداوند به تو دستور مى دهد کسى را که به تو ستم کرده عفو کنى و کسى که تو را محروم کرده مشمول عطاى خود سازى و کسى که از تو بریده با او پیوند محبّت برقرار کنى.»

پیامبر اعظم (صلى الله علیه و آله) نیز با تشویق مردم به گذشت می فرماید: «عَلَیكُم بِالعَفوِ فَإنَّ العَفوَ لا یَزیدُ العَبدَ إلّا عِزّاً، فَتَعافَوا یُعِزَّكُمُ اللّهُ؛(2) گذشت کنید زیرا که گذشت، جز عزّت به انسان نمى افزاید. پس، از یكدیگر گذشت كنید تا خداوند، شما را عزّت بخشد.

باید دانست که تاکید بر عفو و گذشت به خاطر آثار بی نظیری است که بر می تواند حیات اجتماعى بشر بگذارد، زیرا اگر مردم در گرفتن حقوق خویش سخت گیری نموده و از کمترین لغزشى چشم پوشى نکنند، زندگى بسیار تلخ خواهد شد و روح صفا و صمیمیت و برادری از جامعه بیرون خواهد رفت.

اکنون نیز که در آستانه سال نو قرار داریم، چه زیباست که با عمل به دستورات قرآن و پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) و الگو قرار دادن آن ها، کینه ها و کدورت ها را از دل بیرون بریزیم و با دلی مملو از عشق و مهربانی به استقبال بهار و سال نو برویم.


پی نوشت:

1. تفسیر مجمع البیان، ج 2، ص 512.

2. الكافی، ج 2، ص 108، ح 5؛ بحارالأنوار، ج 71، ص 401، ح 5.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 19 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از مسائل مهمى که در قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) به طور گسترده مطرح می باشد، مسئله صبر و استقامت در برابر سختی ها و ناملایمات است، تا جایی که انجام واجبات و ترک محرّمات بدون صبر امکان پذیر نیست.  

قرآن کریم با اشاره به اهمیت صبر و جایگاه آن نزد پروردگار می فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّه مَعَ الصَّابِرِینَ؛(1) اى كسانى كه ایمان آورده اید، از صبر و نماز كمک و استعانت بجویید، همانا خداوند با صبر كنندگان است.»

امیرالمومنین على (علیه السلام) نیز درباره ارزش صبر فرمودند: ««اِلزَمِ الصَّبرَ، فَإِنَّ الصَّبرَ حُلوُ العاقِبَةِ، مَیمونُ المَغَبَّةِ؛ صبور باش؛ زیرا صبر فرجامی شیرین و خجسته دارد.»

انبیاء الهى و اولیاء دین و بزرگان، با صبر و پایدارى و شكیبائى، هم به اهداف بلند خویش رسیدند، و هم درس مقاومت به پویندگان راه حق آموختند و نشان دادند كه صبر فرزند عزم و اراده است و پدر پیروزى و با سازش و سكوت و ذلّت پذیرى هیچ نسبتى ندارد.


پی نوشت:

1. بقره، 153.

2. .غررالحكم، حدیث 2377.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 18 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

امام زمان (علیه السلام): قلب های ما جایگاه مشیت الهی است، پس هرگاه  او بخواهد ما هم می خواهیم.


بحارالأنوار، ج 52، ص 51.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 17 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

میلاد حضرت فاطمه زهرا (علیها السّلام) و روز مادر مبارک.

روز میلاد حضرت فاطمه زهرا (علیها السّلام) به نام روز زن و روز مادر نامگذاری شده است. قرآن کریم ضمن اشاره به سختی هایی که مادر در دوران بارداری و لحظه زایمان متحمل می شود، درباره والدین سفارش به احسان کرده و می فرماید: «وَوَصَّیْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا؛(1) و ما انسان را به احسان در حق پدر و مادر خود سفارش کردیم، که مادر با رنج و زحمت بار حمل او کشید و باز با درد و مشقّت وضع حمل نمود.»

امام سجّاد (علیه السلام) نیز درباره حق مادر می فرمایند: «وَ أمّا حَقُّ اُمِّکَ فَأنْ تَعلَمَ أنَّها حَمَلَتکَ حَیثُ لایَحتَمِلُ أَحَدٌ أَحَداً و أعطَتْکَ مِن ثَمَرَةِ قلبها ما لایُعطِی أحَدٌ أحَداً؛(2) حقّ مادرت بر تو این است كه بدانى او تو را در جایى حمل كرده است كه هیچ كس دیگرى را حمل نمی‌کند و از میوه دلش آن به تو داد كه هیچ كس به دیگرى نمی‌دهد.»

سفارشات قرآن و اهل بیت (علیهم السلام) درباره مادر به خاطر جایگاه عظیم و رفیعی است که این موجود الهی در پیشگاه خداوند عالم دارد، لذا شایسته است تا آن جایی که امکان دارد در راه خدمت به مادر و البته پدر کوشش شود تا با این کار رضای والدین که رضای خداوند است کسب گردد.


پی نوشت:

1. سوره احقاف، آیه 15.

2. امالى صدوق، ص 453.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 16 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

ایام پایانی سال برای مردم جزء روزهای شیرین محسوب می شود، از این جهت که با دست پر راهی بازار می شوند تا مایحتاج عید را خریداری کنند. اما در این بین کسانی هستند که به خاطر فقر و نداشتن قدرت مالی، حتی توانایی خرید یک جفت کفش یا یک پیراهن ساده را ندارد. اینجاست که پای احسان و نیکوکاری به میان می آید و لزوم دستگیری از نیازمندان پر رنگ تر می شود، چیزی که در قرآن و روایات اهل بیت (علیهم السلام) از اهمیت بسزایی برخوردار است.

قرآن کریم درباره اهمیت احسان و نیکوکاری می فرماید: «الَّذِینَ یُنفِقُونَ فِی السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَالْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ؛ کسانی كه در توانگری و تنگدستی انفاق می كنند، و خشم خود را فرو می ‏برند، و از خطای مردم می‏ گذرند، و خدا نیكوكاران را دوست دارد.»

امیرالمومنین علی (علیه السلام) با تشویق مردم به نیکوکاری فرمودند: «عَلَیكُم بِصَنائعِ المَعروفِ؛ فإنَّها نِعمَ الزّادِ إلَى المَعاد؛ بر شما باد نیكوكارى، كه آن نیكو توشه اى براى معاد است
پس چه زیباست کسانی که دارای قدرت مالی هستند، دست افراد فقیر و نیازمند را بگیرند و آن ها در شادی خود سهیم کنند.


پی نوشت:
1. غرر الحكم، 6166.
2. آل عمران، 134.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 15 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

در تعالیم عالیه اسلام، درخت و درختکاری از اهمیت زیادی برخوردار است، و این به خاطر آثار و برکات زیادی است که درختکاری وجود دارد.

رسول گرامی اسلام (صلى الله علیه و آله) درباره ارزش درخت کاری فرمودند: «مَن غَرَسَ غَرسا فَأثمَرَ، أعطاهُ اللّهُ مِنَ الأجرِ قَدرَ ما یَخرُجُ مِن الثَمَرَةِ؛(1) هركه درختى بنشاند و آن درخت به بار نشیند، خداوند به اندازه اى كه آن درخت میوه دهد، او را پاداش عطا فرماید.»

روایات فراوانی که در زمینه درختکاری وجود دارد مطلق است و شامل درختان بی ثمر نیز می شود اما بهترین نوع درخت آن است که علاوه بر داشتن سایه و ایجاد منظره چشم نواز و تلطیف هوا، مثمر هم باشد یعنی دیگران بتوانند از میوه آن استفاده کنند.

متاسفانه این نکته در بسیاری از موارد مورد غفلت مسئولین واقع شده است بطوریکه ما وقتی به سطح شهر نگاه می کنیم، شاهد کاشت درختان بی ثمر آن هم در پهنه ای وسیع هستیم.


پی نوشت:

مستدرك الوسائل، ج 13، ص 460، ح 15893.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 14 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

گاهی نداشتن بعضی از چیزهایی که دلمان می خواهد داشته باشیم خیلی به نفعمان است اما از آن جایی که علم دقیقی به این مسئله نداریم مدام از خدا طلبکاریم که چرا چیزهایی که می خواهم را در اختیارم قرار نمی دهی، در حالیکه واقعاً داشتن بعضی از آن ها می تواند برایمان مشکل ساز شود و ما را به بی خدایی و قساوت قلب بکشاند.

امام صادق (علیه السلام) در حدیثی فرمودند: «اَوْحَى اللّه‏ُ عَزَّو جَلَّ اِلى مُوسى، یا مُوسى! لا تَفْرَحْ بِكَثْرَةِ الْمالِ وَ لا تَدَعْ ذِكْرى عَلى كُلِّ حالٍ فَاِنَّ كَثْرَةَ الْمالِ تُنْسِى الذُّنوبَ وَ اِنَّ تَرْکَ ذِكرى یُقْسِى الْقُلوبَ؛(1) خداى عزّوجلّ به موسى علیه السلام وحى كرد: اى موسى! به زیادى ثروت شاد مشو و در هیچ حالى مرا فراموش مكن، زیرا با زیادى ثروت گناهان فراموش مى‏ شود و از یاد بردن من قساوت قلب مى ‏آورد.»

امیرالمومنین علی (علیه السلام) نیز فرمودند: «و ما قَسَتِ القُلوبُ إلاّ لكَثرَةِ الذُّنوبِ؛(2) قلب ها سخت و قسی نمی شود، مگر به خاطر کثرت گناه.»

بنابراین گاهی داشتن ثروت بسیار می تواند زمینه را برای طغیان و سرکشی و انجام هرگونه گناه فراهم کند و در نتیجه یاد خدا را دل انسان از بین ببرد. کسی که یاد خدا را فراموش کند، نورانیت قلبش را از دست می دهد می شود و با رفتن نورانیت، خانه دل تاریک می شود و آن وقت است که انسان نابود خواهد شد.


پی نوشت:

1. اصول کافی، ج 2، ص 497.

2. بحار الانوار، ج 60، ص 73.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 13 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از موانع اصلی پیشرفت، پیروزی و رسیدن به جایگاه هایی که انسان علاقه دست یابی به آن ها را دارد، نداشتن عزم و اراده راسخ است. انسانی که نمی تواند با تنبلی خویش مبارزه کند و روحیه ای کسل دارد، قطعاً در انجام هر کاری با شکست مواجه خواهد شد.

امام على (علیه السلام) درباره عزم و اراده و نقش آن در از بین بردن سستی و تنبلی فرمودند: «ضادُّوا التَّوانِیَ بِالعَزمِ؛ از راه تصمیم راسخ گرفتن، با سستى نبرد كنید.»

امام صادق نیز با اشاره به موانع دست یابی به بزرگی فرمودند: ثَلاثٌ یَحجُزنَ المَرءَ عَن طَلَبِ المَعالی: قَصرُ الهِمَّةِ، و قِلَّةُ الحیلَةِ، وضَعفُ الرَّأیِ؛ سه چیز آدمى را از دستیابى به بزرگى بازمى دارند: کم همّتى، كم چارگى و سستى رأى و اندیشه.»

بنابراین برای برداشتن موانع اولین کاری که باید صورت بگیرد، گرفتن تصیم راسخ و داشتن اراده ای پولادین است تا بتوان با آن به جنگ سستی و تنبلی رفت و آن را از سر راه برداشت. در این هنگام است انسان می تواند به هر چه می خواهد دست پیدا کند، البته توکل بر خداوند را نبایستی فراموش کرد.


پی نوشت.

میزان الحكمه، ج 10، ص 134.

تحف العقول، ص 318.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 12 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش
برای خداوند همه انسان ها برابرند و جز تقوا و ایمان و رعایت دستورات الهی نمی تواند کسی را در پیشگاه پروردگار محبوب قرار دهد. هیچ کس نمی تواند ادعا کند که من از دیگری بالاترم و با این ادعا مردم به ویژه مؤمنین را حقیر و کوچک بشمارد.

امام صادق (علیه السلام) درباره تبعات این کار فرمودند: «مَن حَقّر مؤمناً مِسْكیناً لم یَزَلِ اللّهُ لَهُ حاقِراً ماقِتاً حتّى یَرجِعَ عن مَحْقَرَتِهِ إیّاهُ؛(1) هركه مؤمن بینوایى را حقیر شمارد، خداوند پیوسته او را تحقیر كند و دشمنش دارد تا آن گاه كه از تحقیر او دست بردارد

همچنین ایشان درباره عظمت انسان مؤمن فرمود: «المؤمنُ أعظمُ حُرمَةً مِن الكعبةِ (2)؛حرمت مؤمن از كعبه بیشتر است.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آزردن مؤمن را نشانه سلب ایمان دانسته و می فرمایند: «ألا و إنَّ أذَى المُؤمِنِ مِن أعظَمِ سَبَبِ سَلبِ الإِیمانِ؛(3) بدانید كه آزردن مؤمن، از بزرگ ترین اسبابِ از دست رفتن ایمان است«.

نتیجه اینکه در برخوردها، نگاه کردن ها و حتی سلام کردن هایمان بیشتر دقت کنیم و همه را با دیدی یکسان بنگریم تا خدای متعال هم با دید رحمت به ما بنگرد.


پی نوشت:

1. میزان الحكمه، جلد 3، صفحه 143.
2.
بحارالانوار، ج 67، ص71،ح 35.
3.
كنز الفوائد، ج 1، ص 352 عن سلام بن المستنیر عن الإمام الباقر علیه السلام.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 11 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از صفات ناپسندی كه انسان را از مسیر سعادت باز می‌دارد و انسان را به آفت‌های زیادی مبتلا می کند، عجب و خودپسندی است که در قرآن کریم و رایات اهل بیت (علیهم السلام) به شدت از آن نهی شده است.

قرآن کریم به صراحت از این عمل ناپسند و زشت نهی کرده و می فرماید: «فَلَاتُزَكُّواْ أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى؛(1) خودستایى نكنید، او پرهیزگاران را بهتر مى‏ شناسد.»

امیرالمومنین علی (علیه السلام) می فرمایند: «العُجبُ یُفسِدُ العَقلَ؛(2) خودپسندی، عقل را تباه مى سازد

با توجه به فرمایش امیرالمومنین (علیه السلام)، عجب و غرور و خودپسندی ریشه در جهل آدمی دارد، زیرا انسان عاقل هرگز به خود اجازه نمی دهد که در پهنه هستی ادعای برتری کند و به تبع آن به ستایش خود بپردازد.

بنابراین به هر اندازه که انسان دچار خودپسندی شود، به همان مقدار هم از عقل او کاسته می شود و نتیجه این کاستن و تباهی، رویگردانی از حق و گرایش به باطل است.


پی نوشت:
1.
سوره نجم، آیه 32.
2. غررالحکم، 726.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 10 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

سالروز وفات مادر علمدار کربلا، حضرت ام البنین (سلام الله علیها) بر عموم شیعیان تسلیت باد.

بعد از شهادت حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام)، امیرالمومنین علی (علیه السلام) با فاطمه بنت حزام که زنی پاکدامن و از خاندانی اصیل بود ازدواج نمود و کمی بعد بنا به پیشنهاد ایشان، امیرالمومنین (علیه السلام) همسرش را ام البنین [مادر پسران] نامید.(1)

ام البنین در میان شیعیان احترام و جایگاه ویژه‌ای دارد، به طوری که برای برآورده شدن حاجات خود به او متوسل می شوند.

این زن بزرگوار با اینکه در کربلا نبود تا در کنار اباعبدالله الحسین (علیه السلام) باشد اما فرزندانش را برای دفاع از فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت او فرستاد تا با جانبازی در راه خدا و فدانمودن تمام هستی شان دین خود را به اسلام ادا نمایند.

وقتی در مدینه برایش خبر آوردند که پسرانت در راه خدمت به حسین بن علی (علیه السلام) شهید شدند، برای فرزندانش ندبه و گریه می‏‌کرد و به زنان مدینه می گفت: «ای زنان! من از شما یک تقاضا دارم و آن این است که بعد از این مرا با لقب ‏امّ البنین نخوانید (چون‏ امّ البنین یعنی مادر پسران، مادر شیرپسران)، دیگر مرا به این اسم نخوانید. وقتی شما مرا به این اسم می‏‌خوانید، به یاد فرزندان شجاعم می‏‌افتم و دلم آتش می‏‌گیرد. زمانی من ‏امّ البنین بودم ولی اکنون ‏امّ البنین و مادر پسران نیستم.»(2)


پی نوشت:

1. ربانی خلخالی، چهره درخشان قمر بنی‌هاشم،‌ 1376ش، ج 1، ص 69.

2. استاد مطهری٬ حماسۀ حسینی، ج 1، ص 229 و 228.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 9 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

دنیای عجیبی است! آنان که همیشه خود را برتر و بالاتر می دانستند، خود درس عبرتی برای دیگران شدند و این حقیقت را فراموش نمودند که زندگی متکبران و زورگویان ابدی نبوده و آن ها هم رفتنی هستند.

قرآن کریم با تاکید بر تواضع و دوری از عجب و غرور و تکبر می فرماید: «وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْ‌ضِ مَرَ‌حاً إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ؛ در زمین با ناز و غرور راه مرو، همانا خدا هیچ خودپسند فخرفروش را دوست ندارد.»

امیرالمومنین علی (علیه السلام) نیز در حکمتی زیبا فرمودند: «عَجِبتُ لِلمُتَكبِّرِ الذی كانَ بالأمسِ نُطفَةً و یكونُ غَداً جِیفَةً؛ در شگفتم از شخص متكبّر، كه دیروز نطفه اى بوده و فردا لاشه اى بد بو است.»

اگر چنین افرادی عظمت خالق و آفریننده خویش را درک نمایند، هرگز به خود اجازه ذره ای تکبر نمی دهند و باید گفت که چنین درکی تنها با خودشناسی و خداشناسی به دست می آید.


پی نوشت:
1. سوره لقمان، آیه 18.
2. نهج البلاغه، حكمت 126.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 8 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

همیشه برای رسیدن به خدا و بازگشت از مسیرهای انحرافی فرصت وجود دارد. کسی که از گناه خسته شده و می خواهد به سمت خدا برگردد، هر وقت و هر جا اراده کند راه برایش باز است لذا گفته اند که در اسلام هیچ بن بستی وجود ندارد به ویژه اگر راجع به توبه و پشیمانی از گناه باشد.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پشیمانی را خود توبه معرفی کرده و فرمودند: «النَّدَمُ تَوبَةٌ؛(1) پشیمانی از گناه، خود، توبه است.

امیرالمومنین علی (علیه السلام) نیز توبه را بازگشت به سمت خدا دانسته و می فرمایند: «مَن نَدِمَ فقد تابَ، مَن تابَ فقد أنابَ؛(2) آن كه پشیمان شود، توبه كرده است، هر كه توبه كند، به سوى خدا بازگشته است

بنابراین توبه، همانند دری است از رحمت خداوند که بر روی بندگان گشوده شده است و اگر در توبه بسته می شد، یقیناً رستگاری برای هیچ انسانی وجود نمی داشت.


پی نوشت:

1. تحف العقول، ص 55.

2. مستدرک الوسائل، ج 12، ص 118.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 7 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

با پایان زندگی آدمی در این دنیا و بسته شدن پرونده عمل او، حسرت های زیادی بعد از مرگ به سراغ انسان می آید. یکی از این حسرت ها که در قرآن کریم هم به آن اشاره شده است، آن است که انسان از خدا عاجزانه درخواست می کند که فرصت کوتاهی به بده و من را به دنیا برگردان تا کارهای خوب انجام دهم. چیزی که هر روز ما فرصت انجام آن را داریم اما بعد از مرگ حسرت انجام آن کار را خواهیم خورد.

خداوند متعال به این حسرت اینگونه اشاره می کند: «وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَیَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِی إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِینَ؛(1) از آنچه به شما روزی داده‌ایم انفاق کنید، پیش از آنکه مرگ یکی از شما فرا رسد و بگوید: «پروردگارا! چرا (مرگ) مرا مدت کمی به تأخیر نینداختی تا (در راه خدا) صدقه دهم و از صالحان باشم؟!»

آری! یکی از حسرت های قیامت آن است که انسان حسرت انفاق و صدقه را می خورد و بعد از مرگ تازه می فهمد که این ها چقدر برای او فایده داشته است. کاری که شاید چیز زیادی از ما نگیرد اما ما از برکات آن غافلیم. برکاتی که در دنیا و آخرت انسان برکت تحول ایجاد می کند و سبب برکات زیادی می شود.

پیامبر اکرم می فرمایند: «إنّ الصَّدَقَةَ لَتُطفِئُ عن أهلِها حَرَّ القُبورِ، وإنّما یَستَظِلُّ المُؤمِنُ یَومَ القِیامَةِ فی ظِلِّ صَدَقَتِهِ؛(2) صدقه، حرارت قبرها را از صدقه دهنده دور مى كند و در روز قیامت، مؤمن در سایه صدقه خود پناه مى گیرد.

بنابراین چه زیباست که ما نیز روز خود را با صدقه آغاز کنیم و تلاشمان این باشد که از اهل صدقه قرار گیریم.


پی نوشت:

1. سوره منافقون، آیه 10.

2. كنز العمّال، ج 6، ص 348، ح 15996 عن عقبة بن عامر .





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 7 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش
همانطور که می دانید آب، برای همه موجودات نقشی حیاتی ایفا می کند، به گونه ای گه نبودش سبب نابودی حیات می شود.

آب در قرآن کریم، با ارزش‌ترین آفریده خداوند بعد از انسان می‌باشد و این به خاطر خاصیت «حیات‌دهندگی» آب است؛ «وَهُوَ الَّذِی أَرْسَلَ الرِّیَاحَ بُشْرًا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا؛ لِنُحْیِیَ بِهِ بَلْدَةً مَیْتًا وَنُسْقِیَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَامًا وَأَنَاسِیَّ كَثِیرًا» او کسی است که بادها را بشارتگرانی پیش از رحمتش فرستاد، و از آسمان آبی پاک‌کننده نازل کردیم تا سرزمین مرده را بدان زندگى بخشیم و چارپایان و مردم بسیارى را كه آفریده‌ایم با آن سیراب كنیم.

امروزه در سطح جهان همه با این واقعیت رو به رو شده اند که منابع تامین آب در دنیا با محدودیت مواجه شده است و در این بین کشورهای زیادی هستند که خطر کم آبی آن ها را بیشتر تهدید می کند.
ایران نیز یکی از همان کشورهایی است که جزء کشورهای کم آب محسوب می شود و منابع آبی اش نیز بسیار محدود است.

جدای از بارش برف و باران که وظیفه اصلی
تامین منابع آبی را دارا هستند، ما انسان ها نیز وظیفه مهمی داریم مه همان مصرف درست و بهینه از آب است و اگر این نقش به درستی اجرا شود قطعاً می تواند به تامین منابع آب کمک شایانی نماید.
پس لطفاً! تا آن جا که امکان دارد در مصرف آب صرفه جویی کنید تا این نعمت الهی از ما سلب نشود و همه موجودات نیز بتوانند از این نعمت الهی بهره مند شوند.

پی نوشت:
1. سوره فرقان، آیات 48 و 49.
 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 6 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از صفات اخلاقی که همیشه و در هر جا مورد تاکید است، داشتن عفت و حیاء است. امیرالمونین على (علیه السلام) در این باره فرمودند: «تَمامُ العِفافِ اَلرِّضا بِالکَفافِ؛ کمال عفت در آن است که انسان به قدر نیازش اکتفاء کند.»

کسی که در زندگی دارای منبع درآمد است، اگر بیشتر از درآمدی که دارد خرج کند، همیشه با محدودیت هایی مواجه می شود که زندگی را به کام خود و خانواده اش تلخ می کند. اما اگر همین فرد با توجه به ضروریات زندگى اش هزینه کند بدین معنى که به حداقل احتیاجات زندگى قناعت کند، هیچ گاه دچار کمبود و مشکل نخواهد شد.


پی نوشت:

1. بحار الانوار، جلد 74، صفحه 419.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 5 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

یکی از عادت هایی ناپسندی که در زندگی بسیاری از افراد وجود دارد و خود ما شاید در برخی موارد به آن مبتلا باشیم، این است که بی جهت خودمان را به تکلّف و سختی می انداریم.

تکلّف در لغت به معنای خود را به رنج افکندن، تظاهر کرن به امری نمودن و یا انجام کاری همراه با مشقت و بر خلاف عادت‌ است.

قرآن کریم خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله) می فرماید: «قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَکَلِّفینَ؛(1) بگو من از شما برای رساندن پیام قرآن هیچ مزدی نمی خواهم، و من از کسانی نیستم که خود را به چیزی آراسته سازم که در من نیست.»

امام علی (علیه السلام) تکلّف را از اخلاق منافقان دانسته و فرمودند: «التَّكلُّفُ مِن أخلاقِ المُنافِقینَ؛(2) تکلّف، از اخلاق منافقان است.»

«شخصی در محضر امام صادق (علیه السلام) و فرزندشان اسماعیل در بازار راه می رفت تا به منزل امام رسید. امام از او خداحافظی کرد. فرزند امام عرض کرد چه خوب بود او را به داخل خانه دعوت می کردید. امام فرمود: خانه مهیا نیست. عرض کرد: پس او را تعارف می کردید، چرا که او قبول نمی کرد. حضرت فرمود: دوست ندارم که متکلّف باشم.»(3)

نکته ای که در این داستان وجود دارد این است که ما نباید تا زمانی که آمادگی برای کاری را پیدا نکرده ایم، مسئولیت چیزی را قبول کنیم که از عهده آن بر نمی آییم، چرا که ممکن است در آینده برای خود و دیگران مشکل ایجاد کنیم.


پی نوشت:

1. غرر الحكم، 1176.

2. سوره ص، آیه 86.

3. یکصد موضوع پانصد داستان، جلد 3، صفحه 118.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 4 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

اهمیت علم و دانش اندوزی بر هیچ کسی پوشیده نیست، اما مهمتر از کسب علم، فهم آن و سعی در به کار بستن دانش در زندگی است.

امیرالمومنین علی (علیه السلام) می فرماید: «ألا لا خَیْرَ فی عِلم لَیْسَ فیهِ تَفَهُّمٌ؛(1) آگاه باشید، در دانشى كه با اندیشیدن همراه نباشد، خیرى نیست.»

اینکه انسان زحمت کسب دانش و یادگیری بسیاری از علوم را به خود بدهد، اما کمترین اندیشه ای را در مورد آن ها به کار نبرد، کار درستی نیست. طالب علم باید از خود بپرسد این دانشی که من با این دانشی که به دست آوردم به کجا خواهم رسید؟! آیا این علم من را به خدا نزدیک می کند و سبب خداشناسی بیشتر در من می شود یا نه؟! آیا دانش من زمینه پیدایش یک زندگی آرام و منطبق با اصول انسانی را فراهم می کند؟!

بنابراین تنها کسب دانش مطرح نیست، بلکه دانشی تاثیرگذار است که با تدّبر و اندیشه عمیق همراه باشد. علم بدون تدبرّ همانند درختی خشکیده است که هیچ اثری از کمال و تربیت در آن یافت نمی شود و چه بسا حجابی شود که انسان را از رسیدن به درجات عالیه معنوی باز می دارد.

پس باید در کسب دانش نهایت دقت را مبذول داشته و همیشه آن را با تدبر و تفکر همراه نمود.

 


پی نوشت:

اصول کافی، ج 1، ص 36، ح 3؛ تنبیه الخواطر، ج 1، ص 300؛ منیة المرید، ص 162.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 3 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

آدمی موجودی است مختار که خداوند او را در انتخاب مسیر آزاد گذاشته است و در این میان دشمنی درونی به نام هوی و هوس که از او به نفس اماره تعبیر می شود، همیشه در کمین است تا او را از مسیر حق که همان بندگی پروردگار است منحرف کرده و به ضلالت و گمراهی بکشاند.

امیرالمومنین علی (علیه السلام) در بیانی حکیمانه درباره هوی و هوس می فرماید: «وَ کَمْ مِنْ عَقْلٍ اَسیر تَحْتَ هَوى اَمیرٍ؛(1) چه بسیار هوى و هوس هایى که عقل ها را تحت سلطه خود در آورده و آن ها را اسیر خود کرده است.»

اگر نیروى عقل، که باید بر کشور وجود آدمی حاکم باشد، جایش را به هوی و هوس و تمایلات نفسانى بدهد، انسان از مسیر حق منحرف مى گردد و این انحراف ممکن است تا جایی ادامه پیدا کند که مصداق این آیه شریفه گردد که فرمود: «أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ؛(2) آنان همانند چهارپایان بلكه گمراه‌ترند.»

بنابراین آدمی وظیفه دارد عقل را یک نیروی خدادادی است بر خانواده، جامعه، کلّ کشور، و بلکه سراسر دنیا حاکم کرده و دنیا را از اسارت هوى ها و هوس ها آزاد نماید. در این زمان است که همه انسان ها مى توانند بدون هیچ گونه دغدغه و اضطرابی در کنار هم و به طور سالمت آمیز زندگى راحت و بى دردسری را داشته باشند.


پی نوشت:

1. نهج البلاغه، حكمت 211؛ غرر الحكم، ح 6923؛ عیون الحكم والمواعظ، ص 381، ح 6460؛ بحارالأنوار، ج 69، ص 410، ح 125 .

2. سوره اعراف، آیه 179.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 2 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد سیه پوش

انسان از زمانی که پا به این دنیا می گذارد تا زمانی که به خودشناسی می رسد، کم کم درگیر کارهایی می شود که به طور کلی آخرت را فراموش می کند. اما در این بین انسان های زیرکی هستند که در عین پرداختن به دنیا از یاد آخرت غافل نشده و همواره از مرگ و جهان واپسین یاد می کنند.

رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «أكیَسُ النّاسِ مَن كانَ أشدَّ ذِكرَاً لِلمَوتِ؛(1) هوشیارترین مردم كسى است كه بیش‏تر به یاد مرگ باشد.»

اما در این میان کسانی هستند که از یاد مرگ فرار می کنند! در حالیکه همه موجودات عالم در نهایت به این مرحله می رسند. در چنین زمانی است که انسان با عمل خود مواجه بوده و باید حساب پس دهد. اینجاست که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند انسان باید هوشیار باشد، یعنی وقتی به یاد چنین روزی می افتد، سعی می کند به گونه ای عمل کند تا در جایگاه حسابرسی کم نیاورد.


پی نوشت:

1. بحارالانوار، ج 6، ص 135.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :